مهدی شناسی(۳۴)
… و ساسة العباد…
زیارت جامعه کبیره
هر کجا ﺍﻫﻞ ﺑﯿﺖ ما را به کاری ﺍﻣﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ،ﯾﻌﻨﯽ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺍﯼ ما ﻣﺜﻞ ﻣﺴﯿﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﺏ ﺍﺳﺖ،ﮐﻪ آن را ﺑﻪ ﺑﺎﻍ می رساند.
ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﻧﻬﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻧﮑﻦ،ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺒﯿﻦ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﺣﮑﻢ ﺁﻥ ﺭﺧﻨﻪ ﻭ ﺭﻭﺯﻧﻪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺗﻮ ﺭﺍ مثل آب ﻫﺪﺭ ﻣﯽﺩﻫﺪ.ﺗﻮ ﺭﺍ ﺿﺎﯾﻊ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ ﻭ ﻧﻬﯽ ﮐﺮﺩﻥﻫﺎ ﺗﺪﺑﯿﺮ ﮐﺮﺩﻥﻫﺎﯼ اهل بیت علیهم السلام است.
ﻋﺮﺏﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﺪﺑﯿﺮ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﺳﯿﺎﺳﺖ.ﺍﺻﻼ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺪﺑﯿﺮ ﮐﺮﺩﻥ.به ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﺪﺑﯿﺮ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﺳﺎﺋﺲ.
ﺍﻫﻞ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﻫﻞ ﺗﺪﺑﯿﺮ. ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻣﺪﺍﺭ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﺪﺑﯿﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﮐﺎﺭﺵ ﺗﺪﺑﯿﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ.ﺟﻤﻌﺶ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺳﺎﺳة،ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺪﺑﯿﺮ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ.
و ﻋﺒﺎﺩ ﺟﻤﻊ ﻋﺒﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻨﺪﻩﻫﺎ.
امام زمان ﺗﺪﺑﯿﺮ ﮐﻨﻨﺪه ی ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ است ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻪ؟
ﯾﻌﻨﯽ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺭﺍ امام ﺗﺪﺑﯿﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ما ﺍﺯ ﮐﺪﺍﻡ ﻃﺮﻑ ﺑﺮویم ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﺎﻍ ﺑﻬﺸﺖ ﺭﺍﻩ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽﮐﻨیم ﻭ ﺑﻪ ﺑﺎﺭ ﻣﯽﻧﺸﯿﻨیم ﻭ ﻣﺜﻞ ﺁﻥ ﺁﺏ ﻣﻨﺠﻼﺏ ﻧﻤﯽﺷﻮیم،ﮔﻨﺪﺍﺏ ﻧﻤﯽﺷﻮﯾم؟
ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺑﺮﻭيم ﺭﺷﺪ ﻣﯽﮐﻨیم ﻭ ﺑﻪ ﺛﻤﺮ ﻣﯽﻧﺸﯿﻨیم؟
مهدی شنــاسی(۴۲)
.. و عترة خيرة رب العالمين…
زیارت جامعه کبیره
فرض کنید اﯾﻦ ﺟﺎ ﭼﻨﺪ ﮔﻠﺪﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ما ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﮐﻨیم و می ﮔﺮﺩیم،هر ﮐﺪﺍﻡ ﮐﻪ ﺷﺎﺩﺍﺏ ﺗﺮ و ﺯﻧﺪﻩ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽﮐﻨﯿم.
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ما ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ “ﺧﯿﺮﺓ".
ﯾﻌﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﭼﯿﻦ و ﮔﻠﭽﯿﻦ ﮐﺮﺩﻥ. ﺑﺮﺗﺮﯾﻦ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﺮﺗﺮ.
این فراز زیارت ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ: ﯾﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﺪ ایشان ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﯿرة ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ است. ﯾﻌﻨﯽ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﭽﯿﻦ ﺷﺪﻩ. پس ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ صلی الله علیه و آله ﮔﻞ ﭼﯿﻦ ﺷﺪﻩ ی خداوند است.
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ اهل بیت ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﮔلند ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﻫﺸﺎﻥ ﻫﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ. ﺷاخه ی ﮔﻞ ﻫﺮ ﺟﺎ ﺑﺮوید ﮔﻞ ﺍﺳﺖ.
ﮔﻞ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ ﻣﺰﺭﻋﻪ ﺑﺎﺷﺪ و یا ﺩﺭ ﻣﺰبله،در هر صورت ﮔﻞ ﺍﺳﺖ،ﺍﺭﺯﺵ ﺩﺍﺭﺩ. ﻭﻟﯽ ﮔﻠﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﻝ ﻣﺰﺭﻋﻪ ﻭ ﮔﻠﺰﺍﺭ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﮏ ﺍﻣﺘﯿﺎﺯ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺍﺭﺩ.
پس گل های محمدی دارای امتیاز ویژه ای هستند،چون خاستگاهشان شخصیتی است که دستچین و برگزیده ی خداوندست.
ﻫﺮ ﺑﺬﺭﯼ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻧﻬﺎﻝ ﺷﻮﺩ،ﻫﺮ ﻧﻬﺎﻟﯽ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭﺧﺖ ﺷﻮﺩ، ﻫﺮ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﯿﻮﻩ ﺩﺍﺭ ﺷﻮﺩ ،ﻫﺮ ﻣﯿﻮﻩﺍﯼ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﭘﺨﺘﻪ ﻭ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺷﻮﺩ،ﺑﺪﻭﻥ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺬﺭ ﺭﺍ ﻧﻬﺎﻝ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﻧﻬﺎﻝ ﺭﺍ ﺩﺭﺧﺖ،ﻣﯿﻮﻩ ﺭﺍ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻘﺺﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﻤﺎﻝ ﻣﯽﺭﺳﺎﻧﺪ.ﻧﺎﻗﺺﻫﺎ ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺩﺭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ “ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻧُﻮﺭُ"ﻧﻮﺭ/35
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻌﻨﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻌﻨﺎ ﻫﻢ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺬﺭ ﺻﻔﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺭﺷﺪ ﻣﯽﺩﻫﺪ. ﺍﯾﻦﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﻬﺎﻝ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺩﺭﺧﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻣﯽﻓﺮﻣﻮﺩ “ﺃَﻧَﺎ ﺍﻟﺸَّﺠَﺮَﺓ"ُ
ﻣﻦ ﺑﺬﺭ ﻭ ﻧﻬﺎﻝ ﻧﯿﺴﺘﻢ. ﻣﻦ درخت پرثمر هستم. “ﺷﺠﺮﺓ ﺍﻟﻨﺒﻮة".
ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ایشان ﺭﺍ ﺩﺭﺧﺖ ﮐﺮﺩﻩ؟ ﺍﻟﻠﻪ، ﻧﻮﺭ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻫﺴﺘﯽ. پس ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻧﺎﻡﻫﺎﯼ ﺧﺪﺍ ﺭﺏ ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﺑﺎﻻ ﻣﯽﺁﻭﺭﺩ و ﺭﺷﺪ ﻭ تعالی می دهد.
ﺭﺏ العالمین است. یعنی رب ﻫﻤﻪ ﺍﺳﺖ. ﻓﻘﻂ ﺭﺏ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻧﯿﺴﺖ…
مهدی شناسی(۳۳)
.. و ساسة العباد…
زیارت جامعه کبیره
ﺁﺏ ﯾﮏ ﺧﺼﻮﺻﯿﺘﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﯾﻠﻪ ﻭ ﺭﻫﺎ ﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻃﺮﻓﯽ ﮐﻪ ﺩﻟﺶ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺮﻭﺩ ﻭ ﻣﯽﺭﻭﺩ ﻭ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺁﻥ ﻃﺮﻑﻫﺎﯼ ﭘﺴﺖ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﯾﮏ ﮔﻞ ﺭﺯ ﺑﺎﺷﺪ و آن ﺟﺎ ﯾﮏ ﭼﺎﻩ ﻓﺎﺿﻼﺏ ﺑﺎﺷﺪ،ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺳﺖ ﯾﮏ ﮐﻢ ﺷﯿﺐ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﯽﺭﻭﺩ ﺁﻥ ﺟﺎ.ﺑﺎ ﺷﺘﺎﺏ ﻭ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﺎ ﻗﻄﺮﻩﯼ ﺁﺧﺮﺵ.
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﯾﮏ ﭼﻨﯿﻦ ﻃﺒﯿﻌﺘﯽ ﺩﺍﺭﺩ.ﺩﻗﯿﻘﺎ ﻣﺜﻞ ﺁﺏ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺎﻏﺒﺎﻥﻫﺎ ﻣﯽﺁﯾﻨﺪ ﺗﺪﺑﯿﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﯾﮏ ﺟﻮﯾﯽ ﯾﮏ ﻣﺴﯿﺮﯼ ﺭﺍ ﺗﻌﺒﯿﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺁﺏ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﻮﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﻫﺪﺍﯾﺘﺶ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﯾﮏ ﺭﺧﻨﻪﺍﯼ ﺑﺎﺷﺪ ﺭﻭﺯﻧﻪﺍﯼ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭﺯ ﻭ ﺷﮑﺎﻓﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻥ ﺟﺎ ﺭﺍ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﺁﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﻍ ﻣﯽﺭﺳﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺑﺎﺭ ﻣﯽﻧﺸﺎﻧﻨﺪ.
ﻣﺎ ﻫﻢ ﺩﻗﯿﻘﺎ ﻧﻘﺶ ﻫﻤﺎﻥ ﺁﺏ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻣﺜﻞ ﺁﺑﯽ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻣﺠﺮﺍ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﮕﯿﺮﺩ ﻣﻨﺠﻼﺏ ﻭ ﻣﺮﺩﺍﺏ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﮔﻨﺪﺍﺏ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺩﻗﯿﻘﺎ ﯾﮏ ﭼﻨﯿﻦ ﻭﺿﯿﻌﺘﯽ ﺩﺍﺭﯾﻢ.
ﮐﺎﺭ امام زمان باﻏﺒﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ.ﯾﻌﻨﯽ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎﯼ ﺁﺏ ﺻﻔﺖ ﺍﺳﺖ. ﺗﺪﺑﯿﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﺭ ﭼﻪ ﻣﺴﯿﺮﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﯿﺮﺩ.ﺗﺪﺑﯿﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎﯾﯽ ﻭ ﻣﺴﯿﺮﻫﺎﯾﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺮﻭﺩ “ﺑَﻞْ ﻳُﺮِﻳﺪُ ﺍﻟْﺈِﻧﺴَﺎﻥُ ﻟِﻴَﻔْﺠُﺮَ ﺃَﻣَﺎﻣَﻪُ"ﻗﯿﺎﻣﻪ/5 ﻣﺜﻞ ﺁﺏ ﺍﺳﺖ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﺟﻠﻮﯾﺶ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺍمام زمان هادی هستند.
مهدی شناسی(۳۲)
… و دعائم الأخيار…
زیارت جامعه کبیره
ﺩﻋﺎﺋﻢ ﺍﻻﺧﯿﺎﺭ ﯾﻌﻨﯽ ﻏﺮﺭ ﺍﻟﺤﮑﻢ ﺍﻣﯿﺮﺍﻟﻤﻮﻣﻨﯿﻦ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍریم و ﺷﺒﯽ ﺩﻭ ﺳﻪ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺭﺍ ﺑخوانیم و ﻓﺮﺩﺍ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﮑنیم.
مثلا یک روایتی از ایشان هست که ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ می تواند ﺑﺎ ﺁﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﮑﻨﺪ:” ﺍﮔﺮ ﺁﻥ ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﯽ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ ﺁﻥ ﭼﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍﻩ.”
ﺍﻵﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽﻫﺎ ﺍﺯ ﻫﻢ ﻣﯽﭘﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺁﻗﺎ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﯿﺮﺵ ﻧﻤﯽﺁﯾﺪ.ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺩﻋﻮﺍﺳﺖ! ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺍﺳﺖ!ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻭ ﻧﺰﺍﻉ ﻭ ﺩﺭﮔﯿﺮﯼ ﺍﺳﺖ! ﻭ ﭼﻘﺪﺭ ﻇﻠﻢ ﻣﯽﺷﻮﺩ!
ﯾﺎ ﻣﺜﻼ ﭘﺴﺮ ﺩﺍﺭﺩ،ﺩﺧﺘﺮ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ.ﺩﺧﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﭘﺴﺮ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ولی ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ،ﭼﻘﺪﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻥ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻓﺎﻣﯿﻞ و ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺳﺮﮐﻮﻓﺖ ﻣﯽﺧﻮﺭﺩ!
ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﺍﻣﯿﺮﺍﻟﻤﻮﻣﻨﯿﻦ و دیگر روایات اهل بیت علیهم السلام ﺑﯿﺎﯾﺪ در زندگی ها،ﺩﺍﻣﻦ ﺍﯾﻦ اختلافات برچیده می شود.
همه ی ما به نوعی یک یا چند تکیه گاه داریم.ﯾﮏ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺟﯿﺒﺶ،ﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﺷﻬﺮﺗﺶ،دیگری به علم یا زیبایی اش و… ﺗﮑﯿﻪ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
اما زیارت جامعه می گوید ﺗﻤﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎﻩﻫﺎ ﺳﺴﺖ ﺍﺳﺖ، ﺯﻣﯿﻦ ﻣﯽﺧﻮﺭﯼ. ﺗﻤﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎﻩﻫﺎ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺍﺳﺖ،ﺧﯿﻠﯽ ﺭﺷﺪ ﻧﻤﯽﮐﻨﯽ.
ﻣﺎ ﻣﺜﻞ ﺩﺭﺧﺖ ﺍﻧﮕﻮﺭ ﻫﺴﺘﯿﻢ.ﺩﺭﺧﺖ ﺍﻧﮕﻮﺭ ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍ ﯾﮏ ﻣﺘﺮ ﺑﺎﻻ ﻣﯽﺁﯾﺪ.خیلی رشد کند می شود ﺩﻭ ﻣﺘﺮ. ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﻪ.ﺍﻣﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﺭﺧﺖ ﺍﻧﮕﻮﺭ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪﻫﺎﯼ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮐﻪ ﺣﯿﺎﻁ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽﺷﺪیم ﻃﺎﻗﯽ ﻣﯽﺯﺩﻧﺪ، ﺩﺭﺧﺖ ﺍﻧﮕﻮﺭ ﻣﯽﺭﻓﺖ ﺑﺎﻻ. ﺗﻤﺎﻡ ﺳﻘﻒ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺶ ﻣﯽﺩﺍﺩ.
مﺎ ﻣﺜﻞ ﺩﺭﺧﺖ ﺍﻧﮕﻮﺭ ﻫﺴﺘیم.ﺍﮔﺮ به امام مهدی علیه السلام که تکیه گاه بلند و رفیع و محکم هستند،ﺗﮑﯿﻪ ﻧﮑﻨﯿم ﺭﺷﺪ ﻣﯽﮐﻨیم ﺍﻣﺎ ﻧﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ. ﺑﺎﺭ ﻣﯽﺩﻫﯿم اما ﻧﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ.
اما ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ایشان ﺗﮑﯿﻪ ﮐﻨﯿم،ﻫﻢ ﺭﺷﺪ ﻤﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﻭﺳﯿﻊ ﺗﺮ ﻣﯽﺷﻮﺩ و ﻫﻢ ﺑﺎﺭمان ﺑﯿﺸﺘﺮ
ﺩﻋﺎﺋﻢ ﺍﻻﺧﯿﺎﺭ ﺩﻗﯿﻘﺎ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺧﻂ است ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﺶ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺑﺒﯿﻦ ﻣﻦ ﭼﻄﻮﺭ ﻗﻠﻢ ﺩﺳﺖ ﻣﯽﮔﯿﺮﻡ؟ﺑﺒﯿﻦ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﯽﮐﻨﻢ؟ ﺑﺒﯿﻦ ﭼﻄﻮﺭ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﯽﮐﻨﻢ؟ ﺑﺒﯿﻦ ﭼﻄﻮﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﯽﺩﻫﻢ؟ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ.ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺍﯾﻦ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﯽ ﻧﻤﯽﻧﻮﯾﺴﺪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﻧﻨﻮﯾﺴﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﻫﻢ ﺧﻄﺶ ﺧﻮﺍﻧﺎ ﻭ ﺯﯾﺒﺎ ﻧﯿﺴﺖ.ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﻫﻢ ﺧﻄﺶ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻭ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ.
ما ﺍﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫیم ﺧﻂ زندگیمان ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﮑﻨیم ﺑﺒﯿﻨیم امام مهدی علیه السلام ﭼﻄﻮﺭ به این عالم نگاه می کنند؟
مهدی شناسی(۳۱)
… و دعائم الاخيار…
زیارت جامعه کبیره
ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﻭﺩ ﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎﻻ ﺑﻤﺎﻧﺪ،ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺘﻮﻥ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ.ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﻭﺳﻌﺘﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺣﺘﯿﺎﺟﺶ ﻭ ﻧﯿﺎﺯﺵ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﺘﻮﻥﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽﺷﻮﺩ.
ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﺍﺳﺖ.ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺨﺼﯿﺘﺶ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﻭﺩ ﻭ ﺍﻭﺝ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﺍﯾﻦ ﻫﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺘﻮﻥ و ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎﻩ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ.
دعائم جمع دعامة يعني ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎﻩ و ستون است و ﺍﺧﯿﺎﺭ ﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﺧﯿﺮ.ﺧﯿﺮ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ، ﺧﻮﺏ ﺗﺮﯾﻦ.
ﺍﮔﺮ ما ﻣﯽﺧﻮﺍﻫیم ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺘیم ﺑﺎﺷیم ﻫﯿﭻ ﺭﺍﻫﯽ ﻧﺪﺍریم،ﺟﺰ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻣﺎم ﺗﮑﯿﻪ بکنیم.
ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ اهل بیت ﺗﮑﯿﻪ کنید ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻪ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺒﯿﻨید ﻣﺎ ﭼﻄﻮﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﮑنید.ﻣﺎ ﭼﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﺷﻤﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐنید.
ﻣﺎ اهل بیت ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﻨﺎﻓﻌﯽ ﺩﺳﺖ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﯿﻢ،ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﺩﺳﺖ ﭘﯿﺪﺍ ﻧﻤﯽﮐﻨﯿﻢ ﺍﯾﻦ ﻃﻮﺭﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺭﺍ ﺯﯾﺮ ﭘﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺩﺳﺖ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﯿﻢ!
ما ﻣﺜﻞ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﯾﮏ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺑﮕﯿﺮﺩ پس ﺗﻤﺎﻡ ﮔﻞﻫﺎﯼ ﺷﻤﻌﺪﺍﻧﯽ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﺭﺍ ﺯﯾﺮ ﭘﺎ ﻟﻪ ﻣﯽﮐﻨﺪ،نیستیم.ﻣﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊ،ﺻﺪﺍﻗﺖ و ﺍﺧﻼﻕ ﺭﺍ ﺯﯾﺮ ﭘﺎ ﻧﻤﯽﮔﺬﺍﺭﯾﻢ.
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺧﻠﯿﻔﻪﯼ ﺩﻭﻡ ﺍﻣﯿﺮﺍﻟﻤﻮﻣﻨﯿﻦ علیه السلام ﺩﺭ ﺷﻮﺭﺍﯾﯽ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺷﺖ. ﺑﻪ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺳﻪ ﺷﺮﻁ ﺭﺍ ﺑﭙﺬﯾﺮﯼ خلیفه می شوی.ﺍﻭﻝ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﻨﯽ. ﺩﻭﻡ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺳﻨﺖ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪﺍ و ﺳﻮﻡ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺒﮏ ﻭ ﺳﯿﺎﻕ ﺩﻭ ﺧﻠﯿﻔﻪﯼ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﻨﯽ.
ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍ ﭼﺸﻢ. ﺳﻨﺖ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻣﯽﭘﺬﯾﺮﻡ.ﺍﻣﺎ ﺑﺮ ﺳﺒﮏ ﻭ ﺳﯿﺎﻕ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ.
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮﯼ.ﮔﻔﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺭﻓﺖ ﭼﺎﻩ ﮐﻨﯽ ﮐﺮﺩ.ﻧﺨﻞ ﻣﯽﮐﺎﺷﺖ. ﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺖ ﺭﻭﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﮐﺎﺭ ﺑﮑﻨﺪ.ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﻨﺪ، ﺭﻓﺖ ﺭﻭﯼ ﻫﺴﺘﻪﻫﺎ ﮐﺎﺭ ﮐﺮﺩ.ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭﺧﺖ ﻧﺨﻞ ﺳﺎﺧﺖ.
فرمودند:ﺧﻼﻓﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﺩﺍﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﺮﻃﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺟﺎ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺭﺍ ﺯﯾﺮ ﭘﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ ﻭ ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﻢ.
ﺷﻤﺎ ﻫﻢ بیایید ﺑﻪ ﻣﺎ ﺗﮑﯿﻪ کنید.
شما ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺭﺍ ﺯﯾﺮ ﭘﺎ ﻧﮕﺬﺍرید.ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺗﮑﯿﻪ ﮐﻨﯿﺪ،شما ﻫﻢ ﺟﺰء ﺍﺧﯿﺎﺭ ﻭ ﺧﻮﺑﺎﻥ ﻭ ﺧﻮﺏ ﺗﺮﯾﻦﻫﺎﯼ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﯽﺷﻮید.
این یعنی “دعائم الأخيار"…